Την αναδημιουργία κυττάρων της καρδιάς επιχειρούν οι επιστήμονες

Χωρίς τη χρήση βλαστοκυττάρων

Μια νέα επιστημονική έρευνα σε πειραματόζωα, που εντάσσεται στο πολλά υποσχόμενο πεδίο της αναγεννητικής ιατρικής, ανοίγει το δρόμο για την αναδημιουργία κυττάρων της καρδιάς σε ανθρώπους.

Συγκεκριμένα, Αμερικανοί επιστήμονες, επεμβαίνοντας σε τρία γονίδια, «ανάγκασαν» κοινά κύτταρα της καρδιάς ποντικιών να μετατραπούν σε κύτταρα καρδιακού μυ, χωρίς να χρειαστεί καν αυτά τα κύτταρα να περάσουν από ένα ενδιάμεσο στάδιο εμβρυικού-βλαστικού κυττάρου. 

Δεν Φταίω εγώ που μεγαλώνω - Παντελής Θαλασσινός

Το Παράπονο-Αρβανιτάκη Ελευθερία

Ὀδυσσέα Ἐλύτη (*)


Ἐδῶ στοῦ δρόμου τά μισά

ἔφτασε ἡ ὥρα νά τό πῶ

ἄλλα εἶναι ἐκεῖνα πού ἀγαπῶ

γι' ἀλλοῦ γι' ἀλλοῦ ξεκίνησα.



Στ' ἀληθινά στά ψεύτικα

τό λέω καί τ' ὁμολογώ.

Σά νά 'μουν ἄλλος κι ὄχι ἐγώ

μές στή ζωή πορεύτηκα.


Ὅσο κι ἄν κανείς προσέχει

Ὅσο κι ἄν τά κυνηγᾶ,

πάντα πάντα θά 'ναι ἀργά

δεύτερη ζωή δέν ἔχει.
Ἔρχεται κάποια στιγμή στή ζωή, ὅταν διαψευστοῦν τά ὄνειρα τά ἐφηβικά καί σκορπιστοῦν στόν ἄνεμο τοῦ κόσμου οἱ οὐτοπίες, πού νοιώθεις τό λοξοδρόμημα, τό ξαστόχημα τῆς στράτας σου.

***
Ψάχνεις νά βρεις τί ἔφταιξε, πού πῆγαν οἱ ιδέες καί τά λόγια τά μεγάλα κι εὐγενικά, ἀναρωτιέσαι γιατί ἄλλα ἔχεις θαμμένα στήν καρδιά, κι ἀλλιώτικα πορεύεσαι.

***

Ἔχει δίκιο πού γράφει ἔτσι ὁ ποιητής, δέν ἔχει δεύτερη ζωή νά ξαναπροσπαθήσεις, κι ὅσο κι ἄν παλεύεις τίποτε δέν γίνεται, ἄν μπούσουλας δέν ὑπάρχει νά σέ βγάλει ἀπό τό σκοτάδι.
Εἶναι ἡ μετάνοια ὁ μόνος τρόπος νά' χει δεύτερη εὐκαιρία ἡ βιοτή μας. Γι αὐτό εἴμαστε στήν ἐκκλησία, ὄχι τῆς θρησκείας καί τοῦ νόμου τηρητές, ἀλλά τῆς Ζωής τῆς Ἀληθινής ἐραστές. Μέχρι τό τέλος, κάθε μέρα, κάθε στιγμή, ζητᾶμε νά γίνει ἡ ζωή Του ζωή μας, ἀεί χαίροντες, διψασμένοι γιά τό ὕδωρ τό ἀλλόμενον εἰς ζωήν αἰώνιον...

(*) Στίχοι: Ὀδυσσέας Ἐλύτης
Μελοποίηση: Δημήτρης Παπαδημητρίου
Τραγούδι: Ἐλευθερία Ἀρβανιτάκη

ΑΤΟΜΙΚΗ ΜΟΥ ΕΝΕΡΓΕΙΑ - ΔΗΜΗΤΡΑ ΓΑΛΑΝΗ

Στίχοι: Λίνα Νικολακοπούλου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Πρώτη εκτέλεση: Δήμητρα Γαλάνη

Πάρε με νύχτα, πάρε με
στων αστεριών το άρμα
να σεργιανίσω μια ψυχή
που τυραννάω καιρό

Στον κόσμο αυτό παιδεύτηκα
γιατί ήρθα μ' ένα κάρμα
το παραπέρα απ' τη ζωή
να μάθω ν' αγαπώ

Ατομική μου ενέργεια
κι ανάσα μου στα χείλη
την πρώτη ουσία, την αρχή,
σηκώστε με να δω

Όχι από περιέργεια,
μα δε χωράω στην ύλη
κι ετούτη η ψεύτρα η εποχή
την έχει για θεό

Δίνε μου, κόσμε, δίνε μου
το πιο θλιμμένο όπα
να στο γυρίσω μια στροφή
με σώμα ευγενικό

Κι αν είναι από το είναι μου
κι απ΄ την καρδιά που το 'πα
να γίνει η αγάπη προσευχή
και στάχτη το κακό

Ατομική μου ενέργεια
κι ανάσα μου στα χείλη
την πρώτη ουσία, την αρχή,
σηκώστε με να δω

Όχι από περιέργεια,
μα δε χωράω στην ύλη
κι ετούτη η ψεύτρα η εποχή
την έχει για θεό

ΕΣΥ ΜΕ ΞΕΡΕΙΣ ΠΙΟ ΠΟΛΥ - ΑΛΕΞΙΟΥ , ΠΛΙΑΤΣΙΚΑΣ