Κυριακή 27 Δεκεμβρίου 2009

O μύθος του Nick the Greek


Οι γιορτινές μέρες των Χριστουγέννων φέρνουν στο προσκήνιο το τζόγο, ο οποίος όχι μόνο έχει την τιμητική του, αλλά από πολλούς θεωρείται και «καλή τύχη» για το νέο έτος. Τη στιγμή όμως που για κάποιους αποτελεί μια ευχάριστη συνήθεια, για κάποιους άλλους υπήρξε τρόπος ζωής. Ο λόγος για τον Nick the Greek, τον γνωστότερο επαγγελματία παίκτη τυχερών παιχνιδιών στον κόσμο και μεγαλύτερο τζογαδόρο στην Αμερική, ο οποίος απεβίωσε σαν σήμερα.

Ο Νικόλας Ανδρέας Δάνδολος ή κατά κόσμο Nick the Greek γεννήθηκε στη Κρήτη, και πιο συγκεκριμένα στο Ρέθυμνο στις 27 Απριλίου του 1883. Γόνος πλούσιας οικογένειας (ο πατέρας του ήταν έμπορος) αποφοίτησε από το Ελληνικό Ευαγγελικό Κολέγιο της Σμύρνης, όπου μελέτησε φιλοσοφία.

Παρασκευή 25 Σεπτεμβρίου 2009

σύντομα ανεκδοτάκια

– Γιατρέ, νομίζω ότι είμαι μήλο!
- Ελάτε πιο κοντά. Δε δαγκώνω!

- Γιατρέ, είναι ένας αόρατος άνδρας στο σαλόνι. Να περάσει;
- Όχι. Πες του ότι δεν μπορώ να τον δω τώρα…

– Γιατρέ, κανείς, μα κανείς δε με παίρνει στα σοβαρά…
- Θα αστειεύεστε βέβαια…

- Γιατρέ, είμαι διχασμένη προσωπικότητα.
- Αδελφή, φέρε μια καρέκλα ακόμη…

- Γιατρέ, όλοι νομίζουν ότι είμαι ψεύτης.
- Δεν το πιστεύω!…

- Γιατρέ νομίζω ότι θα πεθάνω.
- Ανοησίες! Αυτό είναι το τελευταίο πράγμα που θα σας συμβεί.

Παρασκευή 18 Σεπτεμβρίου 2009

ανεκδοτο

Σ ' ένα χωριό που ζει από τον τουρισμό λόγω της κρίσης τα πάντα έχουν νεκρωθεί.
Για να επιβιώσουν οι κάτοικοι, ο ένας δανείζεται από τον άλλο.
Ο καιρός περνά μέσα σ'αυτή τη θλιβερή ατμόσφαιρα ώσπου μια μέρα έρχεται ένας και ζητάει ένα δωμάτιο στο ξενοδοχείο του χωριού. Ο ξενοδόχος του λέει την τιμή και εκείνος προπληρώνει με ένα χαρτονόμισμα των 100 Ευρώ.
Πριν ακόμα ανέβει στο δωμάτιο του, ο ξενοδόχος πηγαίνει το χαρτονόμισμα στο χασάπη στον οποίο χρωστάει ακριβώς 100 Ευρώ.
Ο χασάπης παίρνει το χαρτονόμισμα και ...

τρέχει να το δώσει στον κτηνοτρόφο που τον εφοδιάζει με κρέας.
Ο κτηνοτρόφος παίρνει το χαρτονόμισμα και πηγαίνει να το δώσει στην πουτάνα του χωριού που της χρωστάει κάποιες τρυφερές ώρες που πέρασαν μαζί.
Εκείνη με τη σειρά της τρέχει και το δίνει στον ξενοδόχο που του χρωστάει μερικές βραδιές που χρησιμοποίησε τα δωμάτια του με τους πελάτες της.
Όπως άφηνε το χαρτονόμισμα στη ρεσεψιόν, ο τουρίστας που μόλις κατέβηκε από το δωμάτιο του λέγοντας στον ξενοδόχο ότι δεν του αρέσει και άλλαξε γνώμη, αρπάζει το χαρτονόμισμα και φεύγει.
Τελικά τίποτα δεν ξοδεύτηκε, κανείς δεν έχασε, κανείς δεν κέρδισε και όλα τα χρέη ξεχρεώθηκαν!

Τετάρτη 12 Αυγούστου 2009

Ο Λεονάρντο και η απέραντη περιέργειά του


Πρώτα εξαφανίζονται οι διαχωριστικές γραμμές από την εθνική οδό. Υστερα η ίδια η εθνική οδός. Σε κάθε διασταύρωση στην κοιλότητα κάποιου βράχου υπάρχει ένα πήλινο αγαλματίδιο της Παναγίας. Ελαιόδεντρα, κι άλλα ελαιόδεντρα, μια συκιά, μια κούνια που κρέμεται ορφανή. Στο Ανκιάνο, σε απόσταση μισής ώρας με τα πόδια από το Βίντσι, υπό την εποπτεία ενός ηλιακού ρολογιού που του έχουν κλέψει τους αριθμούς βρίσκεται το σπίτι στο οποίο λέγεται ότι γεννήθηκε ο Λεονάρντο ντα Βίντσι. Η γυναίκα που φυλάει το οίκημα δεν έχει καμία αμφιβολία περί τούτου. Σε αυτό το συμπαγές κτίσμα με τα τρία δωμάτια όπου δεσπόζει το έμβλημα της οικογένειας- ένα λιοντάρι με περικεφαλαία πάνω σε μια ριγωτή ασπίδα- γεννήθηκε το 1452 ο διασημότερος καλλιτέχνης του κόσμου: νόθος γιος ενός συμβολαιογράφου και μιας χωριατοπούλας, αμφιφυλόφιλος, μοναχικός, χορτοφάγος και αριστερόχειρας, ζωγράφος, σχεδιαστής, σκηνογράφος, μηχανικός, ο πιο «φιλοπερίεργος άνθρωπος της ιστορίας», όπως τον χαρακτήρισε ένας από τους βιογράφους του, ο άνθρωπος που προτιμούσε την εμπειρία από τη θεωρία και ο οποίος έγραψε 6.000 σελίδες που για να τις διαβάσει κανείς πρέπει να χρησιμοποιήσει καθρέφτη. Το δυνατό σημείο του σπιτιού είναι το τοπίο που ξεχύνεται στους πρόποδες του Μόντε Αλμπάνο. Στο εσωτερικό του βρίσκεται ένας μικρός ταμπλάς με τη λίστα των βιβλίων που κοσμούσαν τη βιβλιοθήκη του δημιουργού: Τίτος Λίβιος, Πλίνιος, Λεόν Μπατίστα Αλμπέρτι, Λουκιανός, Αγιος Αυγουστίνος, Οβίδιος, 75 τον αριθμό. Σήμερα, οποιοσδήποτε μαθητής λυκείου έχει στην κατοχή του πολύ περισσότερα. Η πληροφόρηση ωστόσο δεν ισοδυναμεί με γνώση. Ολόκληρο το Βίντσι, ένα χωριό 15.000

κατοίκων χτισμένο σε μια πλαγιά, έχει συνδέσει την ύπαρξή του με τον Λεονάρντο. Οι πιτσαρίες έχουν ονόματα από πίνακές του, μια βιβλιοθήκη είναι αφιερωμένη στη ζωή του και δύο μουσεία στο έργο του. Το παλαιότερο από αυτά στεγάζεται στο επιβλητικό φρούριο που δεσπόζει στην περιοχή και φιλοξενεί μια συλλογή από ξύλινες μηχανές που κατασκεύασε η ΙΒΜ σύμφωνα με τα σχέδιά του. Πώς να μη θαυμάσει κανείς αυτές τις δημιουργίες ενός οραματιστή: ένα ποδήλατο, ένα κανόνι, ένα δελταπλάνο, ένα σκάφανδρο.

Στην είσοδο, ένα χρονολόγιο συνοψίζει τον βίο και την πολιτεία μιας ιδιοφυΐας που έζησε το τέλος ενός κόσμου και τη γέννηση ενός άλλου, του δικού μας. Μόνο ο κατάλογος με τους συγχρόνους του αρκεί για να διαπιστώσει κανείς ότιη ζωή του εκτυλίχθηκε στη δίνη του κυκλώνα της Ιστορίας. Γεννήθηκε έναν χρόνο πριν από την άλωση της Κωνσταντινούπολης και σαράντα χρόνια πριν από την ανακάλυψη της Αμερικής και ανάμεσα σε αυτούς που έζησαν στην εποχή του συγκαταλέγονται ο Χριστόφορος Κολόμβος, ο Γουτεμβέργιος, ο Μακιαβέλι, ο Λούθηρος και ο Ερασμος. Και φυσικά οι μεγάλοι του αντίπαλοι, ο Ραφαήλ και ο Μιχαήλ Αγγελος, που ζωγράφισε τον θόλο της Καπέλα Σιξτίνα, με επιφάνεια σχεδόν 800 τετραγωνικών μέτρων, μέσα σε τέσσερα χρόνια, όσα ακριβώς χρειάστηκε και ο ίδιος για να ζωγραφίσει την Τζιοκόντα σε μια τάβλα από μαύρη λεύκη διαστάσεων 73 εκ. Χ 53 εκ. που δεσπόζει στο Λούβρο από το 1797. Ο Μιχαήλ Αγγελος είναι θαμμένος στην περίλαμπρη εκκλησία Σάντα Κρότσε της Φλωρεντίας, ο Ραφαήλ στο ίδιο το Πάνθεον του Αγρίππα στη Ρώμη, πλάι στους βασιλείς της Ιταλίας. Ποτέ ως σήμερα δεν επιβεβαιώθηκε σε ποιο σημείο της Γαλλίας έχει θαφτεί ο δημιουργός του Μυστικού Δείπνου, αλλά όταν η Γουόρνερ αποφάσισε ότι τα Χελωνονιντζάκια θα έπαιρναν τα ονόματά τους από τέσσερις ιδιοφυΐες της Αναγέννησης αποφάσισε και ότι αρχηγός της ομάδας θα είναι ο Λεονάρντο.

Το φρούριο του Βίντσι, που στεγάζει και τη λιτή εκκλησία στην οποία βαφτίστηκε ο δημιουργός, κατακλύζεται από ορδές επισκεπτών, οι οποίοι κινούνται ομαδικά σαν κοπάδι ψαριών και φωτογραφίζονται στην πλατεία που εγκαινίασε πέρυσι ο Μίμο Παλαντίνο. Ο χώρος αυτός, με ανισόπεδο πάτωμα και γεμάτος καλλιτέχνες, μοιάζει να σχεδιάστηκε με σκοπό να κάνει τους τουρίστες να ανοίξουν το μυαλό τους. Η εκδίκηση ενός μεταμοντέρνου συνταξιούχου πρόωρα συνταξιοδοτημένου, ο οποίος ασπάστηκε το δόγμα της αποδόμησης. Λες και ο Μικέλ Μπαρσελό και η Ζάχα Χαντίντ αποφάσισαν να δουλέψουν από κοινού ύστερα από ένα βράδυ τρελού ξεφαντώματος. Από την άλλη, μια ταμπέλα μάς προειδοποιεί ότι πατάμε σε ένα έργο τέχνης που απαιτεί «σεβασμό και προσοχή».

Σε αυτό το ιδιότυπο λούνα παρκ για τους μανιώδεις λάτρεις των μύθων έχει την έδρα του και το Μuseo Ιdeale Leonardiano, το μοναδικό μουσείο στον κόσμο αποκλειστικά αφιερωμένο στον Λεονάρντο. Ιδιοκτήτης και διευθυντής του είναι ο Αλεσάντρο Βετσόζι, ένας από τους κύριους μελετητές του καλλιτέχνη από την Τοσκάνη. Ο Βετσόζι- άρτι αφιχθείς από την Αμπουάζ, το μέρος όπου πέθανε ο Ντα Βίντσι το 1519- είναι ο άνθρωπος που επιχείρησε να φέρει πίσω στην Ιταλία τον Κώδικα Λέισεστερμ, όταν αυτός βγήκε σε δημοπρασία. Τον πρόλαβε ο Μπιλ Γκέιτς με 31 εκατ. δολάρια. Στο σπίτι στο Ανκιάνο υπάρχει μια φωτογραφία που απεικονίζει τον διανοούμενο δίπλα στον κάπο της Μicrosoft. Δεν τραβήχτηκε στο Σιάτλ ούτε στη Φλωρεντία αλλά στο Τόκιο. Ο Λεονάρντο είναι μύθος στην Ιαπωνία. Εκεί ταξίδεψε η Τζιοκόντα το 1974 και εκεί μεταφέρθηκε τον περασμένο Μάρτιο ο Ευαγγελισμός που εκτίθεται μόνιμα στο Ουφίτσι. Ο Βετσόζι αντιτάχθηκε στη μεταφορά αυτή, την οποία το υπουργείο Πολιτισμού της Ιταλίας χαρακτήρισε «αναγκαία θυσία». «Εξέθεσαν τον πίνακα για τρεις μήνες» αναφέρει ο διευθυντής του Μuseo Ιdeale «και δήλωσαν ότι τον έβλεπαν 10.000 επισκέπτες την ημέρα, πράγμα που ισοδυναμεί με τρία δευτερόλεπτα ανά άτομο. Κανείς δεν πρόκειται να με πείσει ότι αυτό είναι πολιτισμός». Φυσικά, ο ιστορικός έχει διαβάσει τον Κώδικα Ντα Βίντσι που, όπως λέει, είναι γεμάτος χοντράδες: «Το πρόβλημα όμως δεν είναι ότι ένα μυθιστόρημα έχει λάθη, αλλά ότι αυτό συμβαίνει και με βιβλία Ιστορίας. Επί παραδείγματι, ο Λεονάρντο γεννήθηκε εδώ και όχι στο σπίτι στο Ανκιάνο, το οποίο αγόρασε ο πατέρας του όταν εκείνος ήταν 30 χρόνων».

Σ ύμφωνα με τον Αλεσάντρο Βετσόζι, ο οποίος προώθησε την κυκλοφορία του μανιφέστου Να σώσουμε τον Λεονάρντο, ο καλλιτέχνης από το Βίντσι είναι ένας πρωτοπόρος «γιατί θέλησε να αλλάξει τον κόσμο». Επιπλέον, ήταν αυτός που οδήγησε ακόμη παραπέρα την πολυδιάστατη και πολύπλευρη περιπλοκότητα των μεγάλων μυαλών της Αναγέννησης. «Στις μηχανικές του κατασκευές βρίσκεται ο ζωγράφος, καθώς και αντίστροφα, κάτι που δεν συμβαίνει με άλλους καλλιτέχνες. Κανείς δεν σχεδίαζε όπως αυτός». Ο Βετσόζι, αποφασισμένος να εμποδίσει τον μύθο να κατασπαράξει τον δημιουργό, δεν διστάζει να επισημάνει δύο ανθρώπους, τους οποίους χωρίζει σχεδόν ένας αιώνας, που συνέβαλαν όσο λίγοι στην ανάδειξη του Λεονάρντο ντα Βίντσι σε παγκόσμιο είδωλο και τον κατέστησαν βορά κάθε πιθανής συνωμοσιολογίας: τον Βιντσέντσο Περούτζια και τον Νταν Μπράουν, του οποίου το μυθιστόρημα τροφοδότησε πρόσφατα τη μυθολογία γύρω από τον καλλιτέχνη. Από τη στιγμή που εκδόθηκε, το 2003, πούλησε 40 εκατομμύρια αντίτυπα σε ολόκληρο τον πλανήτη. Δικαίως στην ιταλική του μετάφραση το βιβλίο, το οποίο πουλιέται στον σταθμό του τρένου στο Εμπολι, κοντά στο Βίντσι, χαρακτηρίζεται «η μεγαλύτερη εκδοτική επιτυχία όλων των εποχών». Πριν όμως από τον αμερικανό μυθιστοριογράφο ένας 30χρονος ζωγράφος ονόματι Βιντσέ ντσο Περούτζια έθεσε τελεσίδικα την Τζιοκόντα στο επίκεντρο της προσοχής. Τα ξημερώματα της 21ης Αυγούστου του 1911 ο Περούτζια, ο οποίος είχε εργαστεί στο Λούβρο, μπήκε στο μουσείο. Ηταν Δευτέρα, ημέρα αργίας για τα μουσεία. Κατευθύνθηκε προς την αίθουσα της Μόνα Λίζα, ενός πίνακα με διαστάσεις μικρότερες από εκείνες μιας εφημερίδας διπλάσιας σε μέγεθος από την κανονική, έβγαλε τον πίνακα από το πλαίσιο και έφυγε παίρνοντάς τον μαζί του.

Η Τζιοκόντα « περιοδεύει»



Επισκέπτες στο Μουσείου του Λούβρου θαυμάζουν την περίφημη «Τζιοκόντα» του Λεονάρντο ντα Βίντσι (ΑΡ/ΜΙCΗΕL LΙΡCΗΙΤΖ) Από το Παρίσι, μια πόλη που στα τέλη του 19ου αι. διέθετε 37 εφημερίδες, η είδηση εξαπλώθηκε σε ολόκληρο τον πλανήτη. Υστερα από μία εβδομάδα κατά την οποία το Λούβρο παρέμεινε κλειστό, άρχισαν να σχηματίζονται ουρές επισκεπτών για να δουν τον άδειο τοίχο όπου πριν κρεμόταν ο πίνακας. Ανάμεσα στους υπόπτους για την κλοπή ήταν ο Πικάσο και ο Απολινέρ, ο οποίος κατέληξε να περάσει ένα διάστημα στη φυλακή. Ενόσω ο κλέφτης ταξίδευε ανά την Ευρώπη προσπαθώντας να πουλήσει τη λεία του σε εμπόρους που τον περνούσαν για τρελό, ο Τύπος ανέσυρε από τη λήθη τη βιογραφία του Λεονάρντο γραμμένη από τον Βαζάρι τον 16ο αι. και έκανε λόγο για το αινιγματικό χαμόγελο που ήταν η ρίζα του ρομαντικού μύθου της μοιραίας γυναίκας που απεικόνιζε εκείνο το πρόσωπο χωρίς φρύδια. Δεν είχαν εμφανιστεί ακόμη το μουστάκι που της ζωγράφισε ο Μαρσέλ Ντυσάν, το ρηξικέλευθο δοκίμιο που έγραψε γι΄ αυτήν ο Ζίγκμουντ Φρόιντ, τα τραγούδια του Νατ Κινγκ Κόουλ, του Ελτον Τζον και του Μπομπ Ντίλαν και η οδοντοστοιχία της Τζούλια Ρόμπερτς, παρ΄ όλα αυτά η Μόνα Λίζα είχε καθιερωθεί ήδη και για πάντα ως ο διασημότερος πίνακας του κόσμου.

Δύο χρόνια μετά την κλοπή, ο Περούτζια ταξίδεψε με τρένο στην Ιταλία και έμεινε στο μικρό ξενοδοχείο Τρίπολη, λίγα μόλις βήματα από τον σταθμό Σάντα Μαρία Νοβέλα. Τον πίνακα τον κουβαλούσε σε ένα κουτί. Οταν επιχείρησε να τον πουλήσει σε έναν αντικέρ- «να τον επιστρέψει στην Ιταλία» όπως ισχυρίστηκε ο ίδιος-, τον συνέλαβαν. Καταδικάστηκε σε φυλάκιση ενός χρόνου και δεκαπέντε ημερών.

Ο Φιλίππο Ματεΐνι είναι σήμερα ο ιδιοκτήτης του παλιού Τρίπολη, το οποίο πλέον ονομάζεται, αλίμονο, Ξενοδοχείο Λα Τζιοκόντα. Πίσω από τον πάγκο της ρεσεψιόν και κάτω από ένα αντίγραφο της προστάτιδάς του ο Ματεΐνι διατυπώνει την εξής θεωρία: «Ηταν κλοπή κατά παραγγελία. Αυτό το ξενοδοχείο ήταν πανδοχείο για προσκυνητές, χτισμένο κολλητά σε ένα μοναστήρι. Επιπλέον, η γυναίκα που πόζαρε για τον πίνακα είναι θαμμένη εδώ κοντά. Η Εκκλησία πάντα περιτριγύριζε τον Λεονάρντο». Αλλος ένας αναγνώστης του Νταν Μπράουν; Το βέβαιο είναι πάντως ότι ένας ιταλός μελετητής ανακάλυψε πρόσφατα πως στη Βία ντέλα Στούφα, στο μοναστήρι της Σάντα Ούρσουλα, θάφτηκε σε ηλικία 63 χρόνων η Μόνα (υποκοριστικό του Μαντόνα) Λίζα Τζεραρντίνι. Το κτίριο είναι σήμερα ακατοίκητο και ο δρόμος είναι γεμάτος μαγαζιά που χρησιμοποιούν οι πωλητές σουβενίρ που κατακλύζουν καθημερινά τα περίχωρα της εκκλησίας του Σαν Λορέντσο. Παρά τον ήλιο της Τοσκάνης ο δρόμος είναι τόσο γκριζωπός όσο κι εκείνος της Σγκουάτσα, στην άλλη πλευρά του Αρνο, ένα δρομάκι όπου μετά βίας χωράει ένα stop και στο οποίο λέγεται ότι γεννήθηκε η Τζιοκόντα. Λίγη χλιδή για τη βασίλισσα του πάρτι. Υπό αυτές τις συνθήκες ο Φάμπιο Καναβάρο, που διαφημίζει ρούχα σε μια αφίσα στο μέγεθος του Δαβίδ του Μιχαήλ Αγγελου, είναι σκληρός ανταγωνιστής.

Αντίθετα, στην κοιλάδα του Κιάντι, στο Βινιαμάτσο, η μεγαλοπρεπής αναγεννησιακή έπαυλη που ανήκε στην οικογένεια Τζεραρντίνι λούζεται στο φως. Στον προθάλαμο υπάρχει μια μικρή φωτογραφία του Κένεθ Μπράνα, ο οποίος γύρισε εκεί την ταινία Πολύ κακό για το τίποτα. Αν και έκτοτε η έπαυλη γνωρίζει άνθηση ως πολυτελής εξοχική κατοικία, το Βινιαμάτσο ασχολείται κυρίως με την παραγωγή κρασιού: 240.000 μπουκάλια τον χρόνο. Το 2006 ήταν εξαιρετική χρονιά. Αυτό διατείνεται ο Σάντρο Κεκούκι, ο υπεύθυνος της έπαυλης, καθώς μαγειρεύει ραβιόλι με πέστο και «κοτόπουλο του κυνηγού». «Οι Τζεραρντίνι» λέει «χρέωναν διόδια στους ταξιδιώτες με προορισμό τη Σιένα, αλλά πτώχευσαν όταν οι Μέδικοι τους πήραν την επιχείρηση. Γι΄ αυτό, το πορτρέτο το παρήγγειλε ο Φραντσέσκο ντελ Τζιοκόντο, σύζυγος της Λίζας, ο οποίος εμπορευόταν μετάξι». Η Τζιοκόντα ήταν 24 χρόνων και μητέρα τριών παιδιών, όταν ο Λεονάρντο άρχισε να φιλοτεχνεί το πορτρέτο της, το 1503. Τον περασμένο χρόνο, μάλιστα, μια αναλυτική εξέταση με υπέρυθρες ακτίνες στον πίνακα, ο οποίος δεν έχει αναπαλαιωθεί ποτέ σε αυτό το διάστημα των 500 χρόνων, αποκάλυψε το πέπλο από κρέπι που φορούσαν οι έγκυοι εκείνη την εποχή. Ο Βαζάρι λέει ότι ο Λεονάρντο, πιστός στη συνήθειά του να αφήνει τα πράγματα στη μέση, εγκατέλειψε το πορτρέτο το 1507. Αλλοι υποστηρίζουν ότι συνέχισε να το δουλεύει ως τον θάνατό του στην αυλή του βασιλιά της Γαλλίας. Το θέμα είναι πως το έργο δεν παραδόθηκε ποτέ στον πελάτη. Αλλο ένα αίνιγμα που περιβάλλει τη φιγούρα, στην οποία κάθε εποχή προσέδιδε τη δική της εκδοχή: από ερωμένη του Τζουλιάνο των Μεδίκων ως αυτοπροσωπογραφία του ίδιου του ζωγράφου.

Για κάποιους άλλους μάλιστα το τοπίο που φαίνεται από τη βεράντα του Βινιαμάτσο είναι εκείνο που απεικονίζεται στο φόντο του διάσημου πορτρέτου, αλλά ο Κεκούκι προτιμά να είναι πιο συγκρατημένος: «Στον πίνακα φαίνεται μια γέφυρα που ποτέ δεν υπήρξε εδώ. Θα μπορούσε να είναι κοντά στο Αρέτσο. Αυτό που όντως ζωγράφισε ο Λεονάρντο είναι εκείνο εκεί το ξωκλήσι» λέει δείχνοντας στην άλλη πλευρά της κοιλάδας τη Σάντα Μαρία ντε λας Νιέβες. «Αυτό το σπίτι, που τώρα ανήκει σε έναν δικηγόρο από τη Ρώμη» συνεχίζει «πέρασε από τους Τζεραρντίνι στα ξαδέλφια τους, τους Τζεράρντι, οι οποίοι έφυγαν τελικά για την Ιρλανδία. Εκεί αναπροσάρμοσαν το επίθετό τους σε Φιτζέραλντ (το οποίο κατά λέξη σημαίνει “γιος του Τζεράρντι”). Με το πέρασμα των χρόνων μετανάστευσαν στις ΗΠΑ. Πράγματι ο Γκίντο, ο κηπουρός του οποίου οι παππούδες δούλευαν ήδη εδώ, θυμάται την Τζάκι Κένεντι να επισκέπτεται το σπίτι».

Κ αι για να κλείσει ο κύκλος, η ίδια η Τζάκι προσέθεσε ένα ακόμη κεφάλαιο στην αγάπη του κόσμου για τον πίνακα, όταν πέτυχε τη μεταφορά του στη Νέα Υόρκη και στην Ουάσιγκτον το 1963. Συνολικός χρόνος έκθεσης: δύο μήνες. 1.600.000 επισκέπτες. Τέσσερα δευτερόλεπτα ανά άτομο. Το ενδιαφέρον για την Τζιοκόντα παραμένει αμείωτο ως σήμερα. Το επόμενο φθινόπωρο τρεις διαφορετικοί οίκοι πρόκειται να εκδώσουν στην Ισπανία από ένα βιβλίο ο καθένας, αποκλειστικά αφιερωμένο σε αυτήν. Πριν από λίγο καιρό ο «Νew Υorker» δημοσίευσε ένα κόμικ που έδειχνε ένα ζευγάρι να μπαίνει τρέχοντας στο παρισινό μουσείο και να ρωτάει έναν φύλακα: «Από πού πάνε για τη Μόνα Λίζα; Εχουμε διπλοπαρκάρει». Πρόκειται για αστείο, αλλά θα μπορούσε να είναι πραγματικό περιστατικό. Κάποια ημέρα του Φεβρουαρίου του 2000 το Λούβρο αποφάσισε να κάνει μια δημοσκόπηση στα γκισέ πληροφοριών. Η δεύτερη πιο επαναλαμβανόμενη ερώτηση ήταν: «Πού είμαι;». Η πρώτη με διαφορά ήταν: «Πού βρίσκεται η Τζιοκόντα;».

ΤΑΞΙΔΙΩΤΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ: ΜΟΝΑ ΛΙΖΑ, ΚΟΚΚΙΝΟ ΠΑΛΑΙΩΜΕΝΟ ΚΡΑΣΙ

Για μεγάλο μέρος της ζωής του ο Λεονάρντο ντα Βίντσι ήταν λιγότερο αναγνωρισμένος ως ζωγράφος απ΄ ό,τι ως μηχανικός και «κύριος των υδάτων». Ως εκ τούτου, μια από τις πιο σοβαρές και μεγαλεπήβολες δουλειές που του είχαν ανατεθεί ήταν και η εκτροπή του ποταμού Αρνο, έτσι ώστε να καταλήγει από τη Φλωρεντία στη θάλασσα χωρίς να περνάει μέσα από την Πίζα, αντίπαλη πόλη της πρωτεύουσας των Μεδίκων. Για να φτάσετε στο Βίντσι ο καλύτερος τρόπος είναι να πάρετε από τον σταθμό της Σάντα Μαρία Νοβέλα στη Φλωρεντία το τρένο, το οποίο, ακολουθώντας μια διαδρομή παράλληλα προς το ποτάμι, ενώνει τις δύο πόλεις. Υστερα από μισή ώρα ταξίδι προς τα δυτικά πρέπει να κατέβετε στο Εμπολι και να πάρετε το λεωφορείο που θα σας μεταφέρει στο γενέθλιο χωριό του καλλιτέχνη. Οσοι θέλουν να επισκεφθούν το Ανκιάνο έχουν μπροστά τους μισή ώρα επιπλέον. Αυτή τη φορά με τα πόδια. Για να επισκεφθείτε το Βινιαμάτσο πρέπει να ακολουθήσετε τη νότια διαδρομή προς μια άλλη πρώην αντίπαλη πόλη, τη Σιένα. Αφήνετε πίσω σας τον αυτοκινητόδρομο και παίρνετε την παλιά εθνική οδό που φτάνει ως το Γκρέβε ιν Κιάντι διασχίζοντας ένα τοπίο με δάση και αμπέλια με μοναδική παραφωνία κάποιες εγκαταστάσεις τσιμεντοποιίας και ένα περιποιημένο αμερικανικό νεκροταφείο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου. Ανάμεσα στην πρωτεύουσα της επαρχίας και στο Λάμολε, σε υψόμετρο 2.000 μ., η έπαυλη της οικογένειας της Τζιοκόντα μοιάζει να έχει παραμείνει στην Αναγέννηση. Το παλαιωμένοκιάντιπου παράγει η αγροικία ονομάζεται, φυσικά, Μόνα Λίζα.
αντιγραφή από το ΒΗΜΑ

Κυριακή 14 Ιουνίου 2009

Το σπουργιτάκι

Φοβερός και τρομερός μηχανόβιος-καμικάζι-κλπ-κλπ μόλις αγόρασε το καινούριο" εργαλείο", μια γυαλιστερή R1. Η πρώτη λογική σκέψη είναι να πεταχτεί βρε αδερφέ για ένα καφέ εδώ δίπλα, στην Θεσσαλονίκη. Mε τέτοιο εργαλείο, σου λέει ο άνθρωπος, τι είναι 500 χιλιόμετρα. Κρανάκι, μπουφανάκι, γαντάκι, καβάλα στο εργαλείο και βουρ στην εθνική.

Εκεί που πήγαινε λοιπόν σκέφτεται ότι είναι ευκαιρία να δει τι τραγούδι λαλάει το μηχάνημα. 150...200...250, ο τύπος είναι στη απόλυτη νιρβάνα και ΜΠΑΜ! ένα σπουργιτάκι καρφώνεται στο κράνος! Πανικός, φρένα και σταμάτημα στην άκρη του δρόμου. Όχι ρε γαμώτο, πάει το καημένο, τι μου 'φταιξε το δύσμοιρο κλπ κλπ.... αλλά ως εκ θαύματος το σπουργιτάκι είναι ακόμα ζωντανό (σε τι κατάσταση είναι, άστο καλύτερα).

Μετά από 2 λεπτά βρίσκεται στο ιατρείο του κοντινότερου κτηνίατρου. Εγχείρηση, οξυγόνο, νυστέρια, μέχρι που βγαίνει ο γιατρός από το χειρουργείο μετά από 3 ώρες και του το παραδίδει στα χέρια μπανταρισμένο. "Μεγάλε, τύχη βουνό, το σώσαμε το καημένο. Τράβα τώρα σπίτι σου και κοίτα να το περιποιηθείς. Βάλτο σε ένα κλουβί με φρέσκο νερό και κανναβούρι και περίμενε να συνέλθει"

Βουρ στο σπίτι ο γκαζοφονιάς, βάζει το πουλάκι σε ένα κλουβί με νερό και κανναβούρι και περιμένει. Μετά από λίγες μέρες, το σπουργιτάκι αρχίζει να συνέρχεται. Ανοίγει το δεξί μάτι και βλέπει τα κάγκελα του κλουβιού. Κλείνει το δεξί μάτι. Ανοίγει το άλλο μάτι, ξαναβλέπει κάγκελα και από την αριστερή πλευρά. Κλείνει και το αριστερό μάτι. Ανοίγει και τα δύο μάτια μαζί και βλέπει γύρω-γύρω κάγκελα και λέει
"Όχι ρε πούστη μου, τον σκότωσα...

ανεκδοτα

- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το μάστορα αν ήταν άνεργος;
- Μπομπ.

- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το μάστορα αν ήταν ιερέας;
- Μπομπ ο πάστορας.

- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν ήταν ζώο;
- Μπομπ ο κάστορας.

- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το Μάστορα αν ήταν ομοφυλόφιλος;
- Μπομπ ο Σφουγγαράκης.
(άσχετο αλλά θα έλεγαν τον Μπομπ τον Σφουγγαράκη αν τον πατούσε νταλίκα; - Vetex.)


- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το μάστορα αν κάπνιζε ένα μπάφο;
- Μπομπ ο μάστουρας.

- Πως θα έλεγαν τον Μπομπ το μάστορα αν κάπνιζε πολλούς μπάφους;
- Μπομπ Μάρλεϋ.

Ανέκδοτο - Οι 10 εντολές

Πως ο Θεός έδωσε τις Δέκα Εντολές στους εβραίους!

Ο Θεός πήγε στους γερμανούς και είπε "έχω Εντολές για σας που θα κάνουν τις ζωές σας καλύτερες"
Και οι γερμανοί ρώτησαν: "τι είναι εντολές;"
Και ο Θεός εξήγησε: "κανόνες ζωής"
"Μπορείς να μας δώσεις ένα παράδειγμα;"
"Να μη σκοτώνετε"
"Να μη σκοτώνουμε; Δεν ενδιαφερόμαστε"

Έτσι Εκείνος πήγε στους ιταλούς και είπε "έχω Εντολές"
Και οι ιταλοί ζήτησαν ένα παράδειγμα, και ο Κύριος είπε "να μην κλέβετε"
"Να μην κλέβουμε; δεν ενδιαφερόμαστε"

Τότε Εκείνος πήγε στους γάλλους και είπε "έχω Εντολές"
Οι γάλλοι ζήτησαν ένα παράδειγμα και ο Κύριος είπε "να μην επιθυμείτε τη γυναίκα του γείτονα"
"Να μην επιθυμούμε τη γυναίκα του γείτονα; δεν ενδιαφερόμαστε"

Τότε ο Κύριος πήγε στους εβραίους και είπε, "έχω Εντολές"
"Εντολές;" ρώτησαν, "και πόσο κάνουν;"
"Είναι δωρεάν"
" Θα πάρουμε δέκα"

ανεκδοτο

Ήταν ένας υδραυλικός και τον απατούσε η γυναίκα του. Έτσι, μια μέρα που γυρνάει σπίτι του βρίσκει την γυναίκα του με τον εραστή της και του λέει:

-Θα σε σκοτώσω, ρε. Αλλά πώς θέλεις να πεθάνεις ; Με μπουνιές, με κλωτσιές ή με βρυσιές ;

Αυτός απαντάει φυσικά ότι προτιμάει τις βρυσιές. Τότε ο υδραυλικός ξεκολλάει μια βρύση και τον αρχίζει στις βρυσιές.

Γιατί η κότα διέσχισε τον δρόμο;

ΠΛΑΤΩΝΑΣ:
Για το καλό του. Στην άλλη πλευρά βρίσκεται η αλήθεια.

ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ:
Είναι στη φύση του κοτόπουλου να διασχίζει τους δρόμους.

ΓΑΛΙΛΑΙΟΣ:
Κι όμως, τον διέσχισε..

ΚΑΡΤΕΣΙΟΣ:
Για να πάει στην απέναντι πλευρά.

ΜΑΚΙΑΒΕΛΙ:
Ο Σκοπός, να περάσει το κοτόπουλο το δρόμο, αγιάζει τα Μέσα, όποια κι αν είναι αυτά.

ΚΑΡΟΛΟΣ ΜΑΡΞ:
Ήταν ιστορικά αναπόφευκτο.

ΔΑΡΒΙΝΟΣ:
Τα κοτόπουλα, στο πέρασμα των αιώνων, επιλέχτηκαν από τη φύση με τέτοιο τρόπο ώστε να είναι σήμερα γενετικώς ικανά να διασχίζουν δρόμους.

ΦΡΟΫΝΤ:
Το γεγονός ότι ασχολείστε με το εάν το κοτόπουλο διέσχισε το δρόμο αποδεικνύει ότι διακατέχεστε από σύνδρομα ανασφάλειας και ότι η σεξουαλικότητά σας είναι αφόρητα καταπιεσμένη.

ΜΑΡΤΙΝ ΛΟΥΘΕΡ ΚΙΝΓΚ:
Ονειρεύομαι έναν κόσμο όπου κάθε κοτόπουλο θα είναι ελεύθερο να διασχίζει το δρόμο χωρίς να δίνει λογαριασμό για την πράξη του.

ΓΙΟΥΡΙ ΓΚΑΓΚΑΡΙΝ:
Για να πάει εκεί που κανένα άλλο κοτόπουλο δεν είχε πάει πριν.

ΚΩΣΤΑΣ ΣΗΜΙΤΗΣ:
Το κοτόπουλο δε διέσχισε όλο το δρόμο, αλλά μετά τις εκλογές η κυβέρνηση μας θα κάνει ότι είναι μπορετό για να ολοκληρωθεί η διάσχιση.

ΜΠΙΛ ΚΛΙΝΤΟΝ:
ΟΡΚΙΖΟΜΑΙ στο Σύνταγμα και στις Αρχές των Ηνωμένων Πολιτειών ότι δεν είχα καμία σχέση με το κοτόπουλο αυτό.

ΜΠΙΛ ΓΚΕΪΤΣ:
Είμαστε στην ευχάριστη θέση να σας αναγγείλουμε ότι μόλις κυκλοφόρησε το νέο "ΤΣΙΚΕΝ Office 2002", που δε διασχίζει μόνο το δρόμο, αλλά εκκολάπτει, αρχειοθετεί, σχεδιάζει κλπ.

ΠΡΕΚΑΣ:
Αξιοσέβαστο κοτόπουλο, χαίρομαι που η ΕΛΛΗΝΙΚΗ σου παιδεία σου επιτρέπει να περνάς τον δρόμο με το ήθος και το κάλλος των αρχαίων μας προγόνων... Είναι ντροπή και διασυρμός να χαρακτηρίζετε την Επανάσταση Χούντα και το κοτόπουλο το ξέρει.

ΚΑΡΑΤΖΑΦΕΡΗΣ:
Μόνο εγώ εδώ στο ΤΗΛΕΑΣΤΥ τόλμησα να πώ και να αποκαλύψω ότι το κοτόπουλο προήλθε από ισραηλίτικο αυγό... το έφερε η Δαμανάκη που μου φώναζε στη Βουλή: Και εγώ εβραία είμαι!, το Πιάσατε το υπονοούμενο εεεεεεε; Έχω έξυπνους θεατές εγώ εεεεεε;

ΑΒΡΑΜΟΠΟΥΛΟΣ:
Σου χτυπώ φιλικά την πλάτη φίλη κότα και σου υπόσχομαι πώς μαζί με μένα τη φίλη Ελίζα, της οποίας χτυπώ φιλικά τον κώλ... θα οραματιστούμε ένα δρόμο χωρίς αδιέξοδα , ένα δρόμο απαλλαγμένο από το δικομματισμό.

ΖΟΥΡΑΡΙΣ:
Ω υπερφίαλην κότα, ω πουλοκλαίουσα περιπεσούσα στις υποανθρωπιστικοαναλυτικές σου διακυμάνσεις πώς θα διασχίσεις το σπαρμένο με οιοφαινάκες υποσχέσεις δρόμο ώ κνόδαλο;

ΜΙΚΡΟΥΤΣΙΚΟΣ:
Και η κότα καθώς περνούσε το δρόμο έβλεπε τους μικρούς ήρωες της καθημερινότητας μας. Γιατί μόνο εμείς στο bb παρακολουθούμε με 456 κάμερες τον τρόπο που περνάς το δρόμο. Έτσι δεν είναι; Κλαπ κλαπ, "έτσι, έτσι"

ENAΣ ΓΥΦΤΟΣ:
Πιάσ'το πριν περάσει απέναντι!

ΕΝΑΣ ΙΝΔΟΣ:
Εμείς έχουμε αγελάδια που κάνουν το ίδιο!

ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ΤΗΣ NASA:
Στείλαμε πρώτα ένα κοτόπουλο για να μελέτησουμε τις συνθήκες πριν στείλουμε κάποιον άνθρωπο.

μαργαριτάρια

Μάθημα: Κοινωνική & Πολιτική Αγωγή

· Τι είναι αστικός και τι ημιαστικός πληθυσμός; Αστικός πληθυσμός είναι τα μπλε λεωφορεία της πρώην ΕΑΣ και ημιαστικός τα λεωφορεία που μας πηγαίνουν σε άλλες πόλεις π.χ. Θεσσαλονίκη, Αγρίνιο κτλ.

· Τι είναι δασμός;
Δασμός είναι ο φόρος που πληρώνουν για το δάσος.

· Τι γνωρίζετε για το δημοκρατικό πολίτευμα; Γράψτε λίγα λόγια για το πώς εκλέγεται και το πώς λειτουργεί η κυβέρνηση.
Η κυβέρνηση δεν πάει καλά, γιατί μερικοί ψηφίζουν άλλα ντάλα.

· Πώς ψηφίζονται οι νόμοι του κράτους και πώς αυτοί εφαρμόζονται; Τους νόμους τους λέει ο Σημίτης, δηλαδή να ακριβύνουνε τα τρόφιμα, έτσι κάνει και στους άλλους νόμους, δηλαδή ένας έκανε ένα έγκλημα, ο Σημίτης λέει τόσο φυλάκιση και εφαρμόζονται πάλι από τον Σημίτη.

· Τι είναι προϋπολογισμός; Πότε ονομάζεται ισοσκελισμένος και πότε έχει έλλειμμα;
α) Προϋπολογισμός είναι αυτός που έχει πρου και λογισμούς.
β) Ο προϋπολογισμός είναι ένας απολογισμός. Ισοσκελισμένος ονομάζεται όταν έναν άνθρωπο τον υπολογίζουν οι άλλοι και έλλειμμα όταν δεν τον υπολογίζουν.
γ) Ο προϋπολογισμός είναι ένα μηχάνημα που υπάρχει στη Σελήνη.


Μάθημα: Θρησκευτικά

· Τι γνωρίζετε για τον Ακάθιστο Ύμνο;
Ο Ακάθιστος Ύμνος είναι πολύ μεγάλος. Πρώτα πρώτα πήγαινε ο κόσμος κι έβλεπε έναν ακάθιστο και μετά από λίγα χρόνια τον βγάλανε ο Ακάθιστος Ύμνος.

· Ποιες γιορτές ονομάζονται κινητές και ποιες ακίνητες;
α) Κινητές είναι οι γιορτές που ο παπάς βγαίνει στην πύλη και χορεύει και ακίνητες αυτές που ο παπάς δε χορεύει.
β) Όταν στη γιορτή τρώμε και χορεύουμε τότε είναι κινητή, ενώ όταν μόνο τρώμε είναι ακίνητη.
γ) Ονομάζονται αυτές που όταν ένας παπάς κινείται και ακίνητες όταν ο παπάς δεν κινείται.

· Ποιες γιορτές ονομάζονται θεομητορικές;
Θεομητορικές ονομάζονται οι γιορτές που γιορτάζουν οι μήτρες.

· Τι γνωρίζετε για το βυζαντινό ρυθμό;
α) Οι βυζαντινοί ό,τι κι αν έκαναν το έκαναν με ρυθμό ντίσκο, τσάμικο κι αυτό λέγεται βυζαντινός ρυθμός.
β) Βυζαντινός ρυθμός είναι ο ρυθμός που χόρευαν οι Βυζαντινοί.

· Τι είναι η Αγία Γραφή και από ποια βιβλία αποτελείται;
Η Αγία Γραφή είναι ένας μύθος. Κάποτε πριν από πολλά χρόνια ήταν μια γυναίκα πολύ πιστή στο Θεό και την έλεγαν αγία και όλο έγραφε ποιήματα για το Χριστό και γι΄αυτό την ονόμασαν Αγία Γραφή.

· Τι ονομάζουμε "Ελευσίνια μυστήρια" και ποια είναι τα στοιχεία τους;
Έχουμε τα στοιχεία του κόσμου, δηλαδή να τα έχουμε πρέπει να ξέρουμε τι κάνει ο καθένας κι άμα ξέρουμε και τα μυστήριά τους. Δηλαδή ένας είναι αστυνομικός και ξέρουμε ότι ο αστυνομικός συλλαμβάνει άλλο ξέρουμε τα στοιχεία του.

· Ποιο ήταν το πρώτο βιβλίο της Καινής Διαθήκης;
Το πρώτο βιβλίο της Καινής Διαθήκης ήταν ένα κόκκινο με κάτι γραμματάκια μαύρα.


Μάθημα: Φυσική

· Ποια κύματα ονομάζονται διαμήκη και ποια εγκάρσια;
α) Αυτά που είναι εγκάρσια είναι εγκαρσιακά και αυτά που είναι διαμήκη ονομάζονται διακυμιακά.
β) Τα εγκάρσια είναι τα κύματα που μπορούν να ξεπεράσουν ένα εμπόδιο. Τα διαμήκη είναι τα κύματα που πηγαίνουν ευθεία.

· Τι είναι τα ραδιοϊσότοπα και πού χρησιμοποιούνται;
Τα ραδιοϊσότοπα τα χρησιμοποιούμε στις τηλεοράσεις.

· Τι είναι δυνάμεις συνοχής και συνάφειας;
α) Δυνάμεις είναι όταν ένα φυτό βγάζει καρπούς. Παράδειγμα: Η αχλαδιά πρέπει να μην την έχουμε στη ζέστη.
β) Δυνάμεις συνοχής είναι όταν μια κολόνα φεύγει δεν έχει συνοχή αλλά την έχει η λάμπα της συνάφειας. Παράδειγμα: είναι κομμένο το ρεύμα και είναι ...;

· Περιγράψτε τη λειτουργία της φωτοσύνθεσης.
Η φωτοσύνθεση είναι ένα πράγμα που δεν έχει δικό του φως όπως η τηλεόραση. Παίρνει φως από τον ήλιο γιατί η τηλεόραση δεν έχει δικό της φως. Όπως το τζάμι όταν δεν το φυσάμε δεν βγαίνει σαν ένα υγρό, αυτό είναι από τον ήλιο όταν το φυσάμε βγαίνει αυτό που φαίνεται σαν υγρό από το στόμα μας.

· Τι ονομάζουμε εξάτμιση, τι βρασμό, τι εξαέρωση και τι υγροποίηση;
α) Εξάτμιση ονομάζουμε αυτή που έχει πίσω το αυτοκίνητο, βρασμό ονομάζουμε όταν βράζουμε. Εξαέρωση ονομάζουμε όταν βγάζουμε από το καλοριφέρ τα νερά. Υγροποίηση ονομάζουμε όταν έχει κάπου καπνό.
β) Εξάτμιση ονομάζουμε ένα αυτοκίνητο που είναι καλό και γίνεται σαράβαλο. Βρασμό ονομάζουμε ένα δώμα που βράζουμε. Εξαέρωση που πάμε ένα καλοριφέρ και του βγάζουμε νερό.

· Ποια ζώα ονομάζουμε ποικιλόθερμα και ποια ομοιόθερμα; Επίσης, ποια λέγονται αμφίβια και τι γνωρίζετε για το φαινόμενο της χρωματικής προσαρμογής;
Ομοιόθερμα ονομάζουμε αυτά τα ζώα που είναι ξαδέλφια και ποικιλόθερμα αυτά που τρώγονται.


Μάθημα: Ιστορία

· Απόσπασμα από κείμενο σε διαγώνισμα:
Και ο Θεμιστοκλής, με τα λίγα περσικά που ήξερε, τους είπε "Μολών λαβέ"!

· Τι γνωρίζεις για τους Φαναριώτες;
α) Οι Φαναριώτες ήταν κάτι άνθρωποι που φύλαγαν το βασιλιά αλλά επειδή δεν είχαν δικό τους φως είχαν μαζί τους φακό.
β) Οι Φαναριώτες ήταν πολλοί φτωχοί και δεν μπορούσαν να αγοράσουν φως γι αυτό είχαν φανάρια και τους ονόμασαν Φαναριώτες.
γ) Μερικοί Έλληνες ονομάστηκαν Φαναριώτες γιατί στα χωριά τους είχαν πολλά και μεγάλα φανάρια.

· Τι ξέρετε για το διάταγμα της ανεξιθρησκίας;
Ξέρω ότι ο χριστιανισμός ήταν ισχυρός μεταξύ με τους Πέρσες. Γι αυτό έγινε ο πόλεμος του Ιουστινιανού και Πέρση. Όταν έγινε αυτό ο πόλεμος έμεινε στη δύση ο Ιουστινιανός κι ο Αλκίνιος. Και στην ανατολή έμεινε ο Αριστοφάνης και ο Αριστοτέλης.

· Ποια τα ελληνικά κράτη (ονομαστικά); Ποιος ήταν ο σκοπός τους; Τι γνωρίζετε για το δεσποτάτο του Μιστρά;
Η Κων/πολη, το Περού, η Κόρινθος, η Θήβα να κατακτήσουν το θρόνο. Το δεσποτάτο του Μιστρά έκανε πολλές εκδικήσεις και πολέμους, μα τελικά ο αρχηγός τους πληγώθηκε και πέθανε.

· Τι γνωρίζεις για τη "Στάση του Νίκα";
Παλιά είχαν μια στάση κι εκεί νίκησαν, γι΄αυτό την είπαν "Στάση του Νίκα".

· Ποια μέτρα πήρε ο Καποδίστριας για την οικονομία;
Ο Καποδίστριας έβγαλε για πρώτη φορά τους φοίνικες με δικά του λεφτά κι έφερε την πατάτα. Αλλά επειδή στους άλλους δεν άρεσε η πατάτα, τον σκότωσαν.

· Τι γνωρίζεις για την ιστορική περίοδο του Διαφωτισμού;
Διαφωτισμό είχαμε όταν στη Γη είχε πολύ φως και καθόλου νύχτα.

· Τι γνωρίζεις για την άλωση της Κων/πολης;
Έγινε την 29η Μαϊου του 1453 γιατί ο Ιωάννης Ιουστινιανός σκοτώθηκε σε μια μάχη και πήγανε οι άλλοι κάτω από την Κερκόπορτα πάνω τους και σκοτωθήκανε. Έτσι η "Πόλη έπεσε". Ήδη η κατοχή είχε πέσει.

· Ποια ήταν η προσφορά του Μιαούλη στον αγώνα;
Ο Μιαούλης μέχρι τα 18 του ήταν πυροσβέστης και έσβηνε τα πλοία, αλλά μετά έγινε ποιητής κι έγραφε ωραία γράμματα.

· Τι γιορτάζουμε την 28η Οκτωβρίου;
Γιορτάζουμε τότε που οι Γερμανοί μπήκαν με τις μπότες τους στο Πολυτεχνείο και οι Τούρκοι με τα τανκς τους χτύπησαν και μπήκαν κι αυτοί μέσα. Οι φοιτητές φώναζαν πάνω στα κάγκελα "Έξω όλοι από το Πολυτεχνείο".

· Τι γιορτάζουμε την 25η Μαρτίου;
Την 25η Μαρτίου ένας παλιός Γερμανός είπε στους Έλληνες να πολεμήσουν για να διώξουν τους Τούρκους που έμεναν μαζί. Οι Έλληνες είπαν ναι κι άρχισαν να πολεμάνε αλλά οι Τούρκοι δεν έφευγαν κι έμειναν μαζί μας.


Μάθημα: Γεωγραφία

· Ποια ηφαίστεια λέγονται ενεργά και ποια σβησμένα;
Ενεργά λέγονται τα ηφαίστεια που θα επιτεθούν στη χώρα. Σβησμένα λέγονται τα ηφαίστεια που σκότωσαν γυναίκες και παιδιά.

· Τι γνωρίζετε για την έρημο Σαχάρα;
Στην έρημο Σαχάρα έχει ερημιά. Δεν υπάρχει ψυχή.

· Να περιγράψεις το κλίμα της Ελλάδας.
Η Ελλάδα έχει πολλά κλίματα. Το πρωί έχει τροπικό, το μεσημέρι πολικό και το βράδυ καλό. Γι αυτό το κλίμα της Ελλάδας είναι από τα καλύτερα.

· Τι γνωρίζεις για το τροπικό δάσος;
α) Το τροπικό δάσος έχει τρεις ορόφους. Στον πρώτο όροφο ζουν τα δέντρα, στο δεύτερο όροφο ζουν τα ζώα και στον τρίτο ο αέρας.
β) Το τροπικό δάσος έχει πολλά φύλλα που πέφτουν κάτω, βγάζουν ρίζες και γίνονται ψηλά δέντρα που κρύβουν τον ήλιο. Οι άνθρωποί που ζουν από κάτω όμως είναι μαύροι.

· Τι γνωρίζεις για το κλίμα της ερήμου;
Το κλίμα της ερήμου δεν είναι καλό. Το πρωί έχει ένα στρώμα πάγου γιατί το βράδυ κάνει κρύο όταν λιώνει βγαίνουν οι κάκτοι. Ύστερα γεμίζει ο κόσμος άμμο. Το βράδυ βγαίνουν βόλτα οι καμήλες κι ο αέρας.

· Τι είναι οριζόντιος και τι κατακόρυφος διαμελισμός;
Οριζόντιος διαμελισμός είναι ό,τι βλέπουμε πλαγιαστά, ενώ κατακόρυφος ότι βλέπουμε όρθια.

· Τι είναι κλίμα και τι καιρός;
Κλίμα είναι όταν φυτεύουμε κάτι στον κήπο και βγαίνουν φυτά. Καιρός είναι όταν βρέχει κι όταν κάνει ήλιο.


Μάθημα: Έκθεση

· Θέμα: "Τι ονειρεύομαι με τα μάτια ανοιχτά".
Εγώ όταν μεγαλώσω ονειρεύομαι να γίνω γιατρός. Θα γίνω γιατρός γυναικολόγος. Για να γίνει γυναικολόγος πρέπει να είσαι ψύχραιμος και να μην σου έρχονται ιδέες στο μυαλό. Για να γίνεις αυτό το επάγγελμα πρέπει να ξέρει πολύ καλά τι κάνεις και, προπαντός, να μην κοιτάς αυτό που έχεις μπροστά σου, αλλά να κοιτάς τη δουλειά σου και την οικογένεια σου.

Κυριακή 19 Απριλίου 2009

Οι Γκρεκανοι.Ο Ξεχασμενος Ελληνισμος της κατω Ιταλιας.


Στον Ιταλικό Νότο, στην περιοχή της Απουλίας και της Καλαβρίας βρίσκεται μια Ελλάδα ξεχασμένη, με την πιο τραγουδιστή ελληνική που μιλήθηκε ποτέ, την Griko.Ο γνωστός γλωσσολόγος Γ. Χατζιδάκης εντόπισε κοινά γλωσσολογικά στοιχεία ανάμεσα στη δωρική διάλεκτο και στα γκρεκάνικα και κατέληξε στο συμπέρασμα της γλωσσικής συνέχειας. Τα ελληνόφωνα χωριά εντοπίζονται στις περιοχές της Απουλίας και της Καλαβρίας. Συγκεκριμένα τα ελληνόφωνα χωριά της Απουλίας βρίσκονται νότια της πόλης του Lecce.Ιδιαίτερα γνωστά είναι τα ελληνόφωνα χωριά για τη μουσική τους παράδοση.Τα ελληνόφωνα τραγούδια του Σαλέντο τραγουδιούνται με δυο φωνές και περιλαμβάνουν νανουρίσματα, μοιρολόγια και τραγούδια της δουλειάς και της αγάπης. Τραγουδιούνται με συνοδεία κιθάρας, ταμπορέλο, οργανέτο και ακορντεόν. Χαρακτηριστικά είναι τα τραγούδια εκείνα που σχετίζονται με το τσίμπιμα αράχνης τα λεγόμενα tarantela pitsika.Στην προσπάθεια μας να εντοπίσουμε τα χαρακτηριστικά της griko,βρηκαμε ενα κειμενο στα γκρεκανικα. Se tundi merìa tis Kalavrìa èchi acomì pende chorìa pu i jieri platèggusi grèka: to Vunì, to Gaddhicianò, o Vùa, o Jalò tu Vùa ce to Richùdi. Ma arte manachà i jèri platèggusi greko ce i glossa dikìma stèki pethènonda ligo ligo, imèran imèra.

ΙΣΤΟΡΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Το 1816 ο Nicephore Niepce πραγματοποίησε την λήψη της πρώτης φωτογραφίας στην ιστορια, έγινε γνωστή με τον τίτλο θεά από το παράθυρο του.Ο ίδιος την ονόμασε “retinas“ (Αμφιβληστροειδείς χιτώνας ματιού).Το 1826 κατάφερε να σταθεροποιήσει την ίδια εικόνα πάνω στο χαρτί. Ονόμαζε την μέθοδο του Ηλιογραφία.Είναι πράγματι εκπληκτικό το συναίσθημα βλέποντας την φωτογραφία του Niepce που τράβηξε από το παράθυρο του εργαστηρίου του ξέροντας πως αυτός ο άνθρωπος άνοιξε τον δρόμο σε ολόκληρο το κόσμο να καταγράφει με εικόνες γεγονότα , ανθρώπων ,γεγονότων γεωγραφικών περιοχών αλλά και να βρουν χιλιάδες καλλιτέχνες έναν νέο τρόπο έκφρασης."Διαμαρτύρομαι εν ονόματι των Ολυμπίων θεών, οι οποίοι, ως γνωστόν, όχι μόνο επερπατούσαν γυμνοί, αρσενικοί και θηλυκοί, αλλά και θεόγυμνοι ελατρεύοντο στους ναούς των ... ”.Με αυτά τα λόγια, η Έλλη Σουγιουλτζόγλου - Σεραϊδάρη, Nelly's, δικαιολογηθηκε επειδή τόλμησε το 1929 να φωτογραφήσει γυμνή στον Παρθενώνα τη Mona Paeva —πρώτη μπαλαρίνα της Opera Comique— "βεβηλώνοντας" έτσι τον Ιερό Βράχο.H Nelly's δεν πρωτοτυπούσε φωτογραφίζοντας γυμνά. Κανένας όμως δεν είχε τολμήσει να φωτογραφήσει γυμνά σ' ένα χώρο-ταμπού, σ' ένα χώρο-σύμβολο ενός ολόκληρου πολιτισμού. Αυτός, άλλωστε, ήταν και ο λόγος που προκάλεσε πολλές αντιδράσεις, ιδιαίτερα του συντηρητικού χώρου.
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ....
ΗΠΑ, 1930. Ο νόμος του Λιντς κι ο ρατσισμός, βρίσκονται σε έξαρση. Ένας όχλος 10.000 ατόμων παρακολουθεί τον απαγχονισμό 2 νεαρών μαύρων, οι οποίοι κατηγορήθηκαν για τον βιασμό μιας λευκής κοπέλας. Τον θάνατο γλύτωσε ο τρίτος φίλος της παρέας, μετά από παρέμβαση του θείου της κοπέλας.Αρχαία Ολυμπία, 1936. Η πρώτη αφή της φλόγας των σύγχρονων Ολυμπιακών Αγώνων για τους Ολυμπιακούς του Βερολίνου. Την Ολυμπιακή δάδα ανάβει η πρωθιέρεια Κούλα Πράτσικα.Βερολίνο, 1936. Ο Χίτλερ βραβεύει τον Σπύρο Λούη, ο οποίος παρέλασε με φουστανέλα, ως επίτιμο μέλος της ελληνικής αποστολής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Βερολίνου στη Γερμανία.Φεβρουαριος, 1945. Η Διάσκεψη της Γιάλτας. Οι 3 Μεγάλοι, Winston Churchill, Franklin D. Roosevelt και Joseph Stalin καθορίζουν τις ζώνες επιρροής τους, ως νικητές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.Ιουνιος, 1945. Ο Άρης Βελουχιώτης παγιδευμένος από την Εθνοφυλακή, αυτοκτονεί. Αποκεφαλίζεται και 3 ημέρες αργότερα το κεφάλι του, μαζί μ’ αυτό του συντρόφου του Τζαβέλα, βρίσκονται στα Τρίκαλα, όπου και κρέμονται σε έναν φανοστάτη της κεντρικής πλατείας, σε δημόσια θέα για 2 ημέρες.Η έκφραση "βάζω το κεφάλι μου στον τορβά" προέρχεται απ' τον κίνδυνο που διέτρεχαν οι προεπαναστατικοί Κλέφτες να τους συλλάβουν οι Αρματολοί και να τους βάλουν τα κεφάλια στον τορβά για να τα παρουσιάσουν στις Αρχές και να πάρουν το μπαξίσι τους.1953. Ο 33χρονος Edmund Hillary και ο 37χρονος Sherpa (=οδηγός) Tenzing Norgay από το Νεπάλ,  εφοδιασμένοι με μπουκάλες οξυγόνου ­ ανέβηκαν μόνοι οι δυο τους τα τελευταία μέτρα στην κορυφή του ύψους 8.848 μέτρων Τσομολούνγκμα (στην ντόπια διάλεκτο) του όρους Έβερεστ των Ιμαλαΐων, το οποίο μέχρι τότε είχε λυγίσει 15 τουλάχιστον αποστολές και είχε πάρει τις ζωές περισσοτέρων από 150 ορειβατών. Στη φωτογραφία απεικονίζεται ο Tenzing Norgay και τον αποθανάτισε ο Hillary την στιγμή που πατούσε στη «Στέγη του κόσμου».1957.Η πρώτη ημέρα της Dorothy Counts στο γυμνάσιο Harry Harding στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Counts ήταν μία από τους πρώτους μαύρους σπουδαστές που αναγνωρίστηκαν στο σχολείο.Μετά 4 ημέρες δεν ήταν ικανή να αντιμετωπίσει τις παρενοχλήσεις και εφυγε....1960. Ένα δευτερόλεπτο πριν ο αρχηγός του ιαπωνικού σοσιαλιστικού κόμματος Asanuma δολοφονηθεί από έναν αντίπαλο σπουδαστή.5 Μαρτίου, 1960. Στα πλαίσια μιας νεκρώσιμης ακολουθίας που λαμβάνει χώρα στην Αβάνα της Κούβας και σε μια ανύποπτη στιγμή, ο φωτογράφος Alberto Korda, παίρνει την πιο διάσημη φωτογραφία του Che Guevara. Η φωτογραφία δημοσιεύθηκε 7 χρόνια αργότερα, με τίτλο «Ο ηρωικός Τσε».1962. Στην ναυτική βάση του Puerto Cabello στην Βενεζουέλα, ένας στρατιώτης που τραυματίζεται θανάσιμα από ελεύθερο σκοπευτή, προσπαθεί να γαντζωθεί πάνω στον ναυτικό ιερέα Luis Padillo.1963. Ο βουδιστής μοναχός Thich Quang Duc αυτοπυρπολείται ως ένδειξη διαμαρτυρίας για την καταπίεση των βουδιστών απ’ την κυβέρνηση του Βιετνάμ. Καθ’ όλη την διάρκεια της αυτοπυρπόλησης δεν κουνήθηκε καθόλου απ’ την θέση του.1965. Μια μητέρα με τα 4 παιδιά της, διασχίζει κολυμπώντας ένα ποτάμι για να ξεφύγει από τις αμερικανικές βομβες.1966. Τα Αμερικανικά στρατεύματα στο νότιο Βιετνάμ σέρνουν έναν νεκρό στρατιώτη Vietkong.1968.Ο αρχηγός της Αστυνομίας του Νοτίου Βιετνάμ Nguyen Ngoc Loan πυροβολεί ένα νεαρό άνδρα για τον οποίο υποψιάζεται ότι είναι στρατιώτης των Viet Kong soldier.1975. Μια γυναίκα και ένα κορίτσι πέφτουν κάτω μετά από κατάρρευση της έξοδου κινδύνου.1980.Ένα παιδί στην Ουγκάντα αργοπεθαίνει από την πείνα.23 Φεβρουαρίου, 1981Ο συνταγματάρχης Molina της στρατιωτικής αστυνομίας καταλαμβάνει το κτήριο του Κοινοβουλίου στην Ισπανία. Ο φωτογράφος δεν ανέμεινε τη σκηνή και έκρυψε τις ταινίες στο παπούτσι του.Πακιστάν, 1984. Ο φωτογράφος Steve McCurry φωτογραφίζει για λογαριασμό του National Geographic, μια ορφανή 12χρονη πρόσφυγα από το Αφγανιστάν, την Sharbat Gula, θύμα της σοβιετικής εισβολής στο Αφγανιστάν. Τα πανέμορφα πράσινα μάτια της, θα την κάνουν γνωστή παγκοσμίως σαν «το κορίτσι από το Αφγανιστάν». Τον Ιανουάριο του 2002, μια ομάδα του National Geographic, αποφασίζει να ξαναβρεί την Sharbat Gula. Την εντοπίζουν στο Αφγανιστάν και την ταυτοποιούν με την μέθοδο της βιομετρικής ανάλυσης της ίριδας των ματιών. Φωτογραφίζουν για δεύτερη φορά, την 30χρονη πλέον Sharbat. Αυτές οι 2 φωτογραφίσεις, είναι και οι μόνες που υπαρχουν.1989. Ένας νεαρός άνδρας στην Κίνα στέκεται μπροστά στα άρματα μάχης του Κινεζικού στρατού κατά τη διάρκεια των διαμαρτυριών για τις δημοκρατικές μεταρρυθμίσεις.1989. Η πτώση του τείχους του Βερολίνου είναι πια γεγονός. Το σύμβολο του Ψυχρού Πολέμου, γκρεμίζεται.1990. Στο Πανεπιστημιακό νοσοκομείο του Οχάιο των ΗΠΑ, η Therese Frare αποτυπώνει στον φακό της τις τελευταίες στιγμές του ετοιμοθάνατου και προσβληθέντα από τον ιό του AIDS, ακτιβιστή David Kirby, Δίπλα του, είναι ο πατέρας του, η αδερφή του και η ανηψιά του. Η φωτογραφία πρωτοδημοσιεύθηκε τον Νοέμβριο του 1990, στο περιοδικό Life, αλλά έγινε παγκοσμίως γνωστή όταν χρησιμοποιήθηκε σε διαφήμιση της Benetton, το 1991, προκαλώντας σάλο. Η φωτογραφία τιμήθηκε στο World Press Photo Award το 1991.2001. Η επίθεση στους «δίδυμους πύργους», στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου της Νέας Υόρκης.Μονρόβια, 2003. Ένα παιδί περπατά πάνω σε έναν δρόμο γεμάτο από κάλυκες σφαιρών, που αφήνει πίσω του ο εμφύλιος στην Λιβερία. Η φωτογραφία ελήφθη από την Carolyn Cole και τιμήθηκε με βραβείο.

Ο ΑΣΤΡΟΛΑΒΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΚΥΘΗΡΩΝ


Το 1900 κάποιοι σφουγγαράδες από τη Σύμη ανακάλυψαν κοντά στα Αντικύθηρα που βούτηξαν για σφουγγάρια σε βάθος 42 μέτρων ένα αρχαίο ναυάγιο μήκους περίπου 50 μέτρων στο βυθό γεμάτο μπρούτζινα και μαρμάρινα αγάλματα. Μέρος αυτού του αρχαιολογικού θησαυρού ήταν και ο ονομαζόμενος "υπολογιστής των Αντικυθήρων", ένα σύνολο από διαβρωμένα γρανάζια που θύμιζαν κατάλοιπο μηχανισμού.Από την ανακάλυψη του έως και σήμερα αρκετοί ερευνητές ασχολήθηκαν με τον μηχανισμό, μεταξύ των οποίων και ο καθηγητής Νόλα Πράις που αφιερώθηκε κυριολεκτικά σ'αυτό. Ο Πράις μετά από πιο διεξοδικές έρευνες και δημοσιεύει το 1974 το περίφημο σύγγραμμα "Gears from Greeks" (Οδοντωτοί τροχοί από τους Έλληνες) στο οποίο προσπαθεί να διευκρινίσει τον περίπλοκο αυτόν μηχανισμό:
ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΣΥΝΕΧΕΙΑ....


Πέμπτη 2 Απριλίου 2009

Η τυχη του κοριτσιου που καηκε απο τη βομβα ναπαλμ,στην κορυφαια φωτογραφια του πολεμου.






Είναι μια φωτογραφία απο τον Πολεμο του Βιετνάμ, η πλεον αναγνωρίσιμη από όλους και μαλιστα φωτογραφια σταθμος στον αντιπολεμικο αγωνα της ανθρωποτητας και οχι μονο.Το περιστατικό συνέβη όταν τα αεροπλάνα βομβαρδησαν με ναπάλμ ενα κατεχόμενο χωριό του Βόρειου βιετναμ, με αποτέλεσμα να καουν πολλά παιδιά, που επαιζαν στον δρόμο.Το κοριτσάκι ήταν / είναι η Kim Phuc.Ο φωτογράφος ήταν ο Nick Ut, που κέρδισε βραβείο Πούλιτζερ για την κορυφαια αυτη φωτογραφία.Εκτος την φωτογραφια βρηκαμε και το βιντεο ντοκουμεντο τη στιγμη του βομβαρδισμου.δειτε το. Παντρεμενη με παιδι ειπε...ότι δεν μπορούμε να αλλάξουμε το παρελθόν, αλλά μπορούμε να εργαστούμε για ένα ειρηνικό μέλλον. Τοσα λιγα λογια αλλα με τοση σημασια.








Πέμπτη 29 Ιανουαρίου 2009

TA ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΟΦΡΕΝΕΙΑΣ

ASCII CODE


Η κοπέλα που μόλις ετοιμαζόταν να παντρευτεί, έκανε tatoo το παλιό της επώνυμο σε μορφή ASCII (κάθε σημείο μιας γραμμής είναι ένα bit ,ενώ κάθε γραμμή αναπαριστά ένα byte) για να μην το χάσει όταν με το γάμο πάρει το επίθετο του άντρα της. Μπορείτε να βρείτε το επώνυμο της κοπέλας;

ΨΑΡΑΣ

Μια απίστευτη εκτέλεση foul

Κυριακή 25 Ιανουαρίου 2009

Tι θεωρούμε σημαντικό

Kάποιο κρύο πρωινό του Ιανουαρίου, ένας άντρας κάθησε σε ένα κεντρικό
σταθμό του μετρό και ξεκίνησε να παίζει το βιολί του. Έπαιξε για περίπου
45 λεπτά. Κατά τη διάρκεια αυτών των 45 λεπτών, δεδομένου ότι ήταν ώρα
αιχμής, πέρασαν από μπροστά του πάνω από 1000 άνθρωποι, οι
περισσότεροι πηγαίνοντας στη δουλειά τους.Τρία λεπτά μετά την έναρξη της
μουσικής, ένας μεσήλικος κύριος παρατήρησε ότι υπήρχε ένας μουσικός που
έπαιζε βιολί, τον κοίταξε για λίγα δευτερόλεπτα και συνέχισε το βιαστικό
του βηματισμό. Ένα λεπτό αργότερα, ο βιολιστής εισέπραξε το πρώτο του
δολλάριο, από μια κυρία που το πέταξε στο καπέλο του καθώς περνούσε από
μπροστά του χωρίς να σταματήσει καθόλου. Λίγο αργότερα, κάποιος
ακούμπησε στον τοίχο και τον άκουσε για λίγο, αλλά μετά κοίταξε το ρολόι
του και έφυγε βιαστικός.

Πιο πολύ από όλους τους περαστικούς, ασχολήθηκε μαζί του ένα τρίχρονο
αγόρι που ήθελε να σταματήσει για να ακούσει, αλλά η μητέρα του τον
τράβηξε για να συνεχίσουν τη διαδρομή τους. Το παιδί κοιτούσε συνεχώς
προς τα πίσω καθώς απομακρυνόταν. Το ίδιο επαναλήφθηκε και με άλλα
παιδιά και τους γονείς τους, οι οποίοι - χωρίς καμία εξαίρεση - τα
τράβαγαν για να συνεχίσουν το δρόμο τους.Στα 45 λεπτά μουσικής, συνολικά
σταμάτησαν για να ακούσουν - έστω και για λίγο - μόνο 6 άνθρωποι.
Περίπου 20 άνθρωποι έριξαν λεφτά στο καπέλο καθώς συνέχιζαν να
περπατούν, χωρίς να ελαττώσουν την ταχύτητα του βηματισμού τους. Η
συνολική είσπραξη ήταν 32 δολλάρια. Όταν η μουσική σταμάτησε και υπήρξε
σιωπή, κανείς δεν το πρόσεξε. Κανείς δε χειροκρότησε, ούτε υπήρξε
κανενός άλλου είδους αναγνώριση.


Αυτό που δεν ήξερε κανείς ήταν ότι ο συγκεκριμένος βιολιστής ήταν ο
Joshua Bell, ένας από τους καλύτερους μουσικούς του κόσμου, και έπαιζε
με ένα βιολί Stradivarius αξίας 3,5 εκατομμυρίων δολλαρίων,
κατασκευασμένο από τον ίδιο τον Antonio Stradivari το 1713. Δύο ημέρες
νωρίτερα, ο Joshua Bell έπαιξε σε ένα κατάμεστο θέατρο της Βοστώνης και
η τιμή ενός κάτω-του-μετρίου εισιτηρίου ήταν 100 δολλάρια. Ο Bell
αμείβεται με περίπου 1000 δολλάρια το λεπτό!

Το συγκεκριμένο πείραμα, δηλαδή το να παίξει ο Joshua Bell στο σταθμό
του μετρό incognito, οργανώθηκε από την εφημερίδα Washington Post, ως
μέρος μιας κοινωνικής μελέτης περί του τι εκλαμβάνουμε ως σημαντικό, τι
μας αρέσει, τι εκτιμούμε, πότε το εκτιμούμε και σε τι δίνουμε προτεραιότητα. 


Όλοκληρο το άρθρο και video ντοκουμέντο εδώ:
http://www.washingtonpost.com/wp-dyn/content/article/2007/04/04/AR2007040401721.html